20/01/2017
Wybór odpowiednich butów wysokogórskich to jedna z najważniejszych decyzji, jaką musi podjąć każdy, kto planuje wyprawy w trudny teren, na lodowce czy wysokie szczyty. Odpowiednie obuwie zapewnia nie tylko komfort termiczny i suchość stóp, ale przede wszystkim bezpieczeństwo, stabilność i możliwość używania niezbędnego sprzętu, takiego jak raki. Nie ma jednej uniwersalnej odpowiedzi na pytanie, jakie buty wysokogórskie są najlepsze, ponieważ idealny model zależy od wielu czynników, w tym od rodzaju aktywności, warunków panujących na szlaku, wysokości, na jaką się wybieramy, a także od indywidualnych cech anatomicznych naszej stopy i osobistych preferencji.

Podejmując decyzję o zakupie, należy wziąć pod uwagę przeznaczenie butów. Czy będą używane głównie na skalistych podejściach, lodowcach, w niskich temperaturach, czy może w mieszanym terenie? Różne warunki wymagają różnej sztywności podeszwy, poziomu izolacji, materiałów zewnętrznych i kompatybilności z rakami. Buty przeznaczone na letnie alpejskie szlaki będą znacząco różnić się od tych na zimowe wspinaczki lodowe czy wyprawy na himalajskie ośmiotysięczniki.
Klasyfikacja butów górskich: Od B do D
System klasyfikacji butów górskich, często oznaczany literami i cyframi (np. B1, B2, C, D), pomaga zorientować się w ich przeznaczeniu i sztywności. Choć nie jest to system idealnie ujednolicony między wszystkimi producentami, daje dobre pojęcie o możliwościach danego modelu:
- Typ B1: Buty przeznaczone na trekking w trudniejszym terenie, z możliwością używania raków paskowych (automatyczne i półautomatyczne zazwyczaj nie pasują ze względu na brak odpowiednich rantów). Mają umiarkowaną sztywność podeszwy.
- Typ B2: To obuwie na poważniejszy trekking alpejski, łatwe wspinaczki skalne i lodowcowe. Są sztywniejsze niż B1, często posiadają rant na pięcie, co umożliwia używanie raków półautomatycznych, a czasem nawet na palcach do raków automatycznych. Zapewniają lepszą izolację niż B1.
- Typ C: Buty przeznaczone do zaawansowanej turystyki wysokogórskiej, wspinaczki lodowej i mikstowej. Charakteryzują się bardzo dużą sztywnością podeszwy i cholewki, co jest kluczowe dla stabilności na małych stopniach i podczas wspinaczki lodowej. Posiadają ranty zarówno na pięcie, jak i na palcach, co pozwala na używanie raków automatycznych. Są dobrze izolowane termicznie.
- Typ D: To obuwie ekspedycyjne, często podwójne (składa się z wewnętrznego botka i zewnętrznej skorupy), przeznaczone na najwyższe góry i ekstremalnie niskie temperatury. Maksymalnie izolowane i sztywne, kompatybilne tylko z rakami automatycznymi.
Buty wysokogórskie typu C są wyborem dla osób, które planują ambitne przedsięwzięcia w górach, wymagające użycia raków automatycznych i zapewniające wsparcie na stromych podejściach i lodowych ścianach. Ich sztywność jest kluczowa – minimalizuje zmęczenie stopy podczas wielogodzinnego stania na rakach i zapewnia precyzję ruchów na lodzie. Cholewka w butach typu C jest zazwyczaj wysoka, stabilizująca kostkę i chroniąca przed urazami oraz dostaniem się śniegu do środka. Materiały użyte do produkcji to często połączenie skóry naturalnej, materiałów syntetycznych i zaawansowanych membran wodoodpornych i oddychających, takich jak GORE-TEX®.
Ile kosztują dobre buty wysokogórskie?
Cena butów wysokogórskich jest znaczącym czynnikiem, ale należy pamiętać, że jest to inwestycja w bezpieczeństwo i komfort. Cena zależy od wielu składowych:
- Marka: Renomowani producenci z długą historią w produkcji obuwia górskiego zazwyczaj oferują buty w wyższej cenie, co często wiąże się z lepszą jakością wykonania, użyciem zaawansowanych technologii i materiałów oraz doświadczeniem w projektowaniu butów na ekstremalne warunki.
- Materiały i Technologie: Użycie wysokiej jakości skóry, zaawansowanych membran wodoodpornych (np. GORE-TEX®), izolacji termicznych (np. Primaloft®), podeszew (np. Vibram®) oraz systemów dopasowania i stabilizacji wpływa na cenę. Technologie te zapewniają lepszą wodoodporność, oddychalność, izolację, przyczepność i trwałość.
- Konstrukcja: Buty podwójne (typ D) są zazwyczaj droższe od jednowarstwowych (typ C czy B2) ze względu na bardziej złożoną konstrukcję i większą ilość materiałów.
- Przeznaczenie: Buty na wyższe wysokości i niższe temperatury (typ C i D) są droższe od butów na niższe góry (typ B1, B2), co wynika z konieczności zastosowania lepszej izolacji i sztywniejszych materiałów.
Ceny dobrych butów wysokogórskich zaczynają się zazwyczaj od około 800-1500 zł za modele typu B2/C przeznaczone na łatwiejsze lodowce i zimowe Tatry. Za zaawansowane buty typu C, dedykowane wspinaczce lodowej i wyższym górom, trzeba liczyć się z wydatkiem rzędu 1500-3000 zł i więcej. Obuwie ekspedycyjne typu D to koszt często przekraczający 3000-4000 zł. Choć cena może być wysoka, inwestycja w dobre buty wysokogórskie jest kluczowa dla bezpieczeństwa i komfortu podczas wymagających wypraw.
Materiały i technologie w butach wysokogórskich
Wytrzymałość, wodoodporność, oddychalność i izolacja to cechy, które w dużej mierze zależą od użytych materiałów. Cholewka może być wykonana ze skóry naturalnej (np. skóry licowej, zamszu), materiałów syntetycznych (np. nylon, cordura) lub ich kombinacji. Skóra jest trwała i dobrze dopasowuje się do stopy, ale wymaga regularnej konserwacji. Materiały syntetyczne są lżejsze i szybciej schną.
Kluczowym elementem jest membrana wodoodporna i oddychająca, najczęściej GORE-TEX®. Zapobiega ona przedostawaniu się wody do środka buta, jednocześnie pozwalając na odprowadzanie pary wodnej (potu) na zewnątrz. W butach wysokogórskich stosuje się różne warianty membrany, w tym te z dodatkową izolacją (np. GORE-TEX® Insulated Comfort).
Izolacja termiczna jest niezbędna w butach przeznaczonych na niskie temperatury. Stosuje się różne materiały izolacyjne, takie jak Primaloft®, Thinsulate™ czy specjalne pianki, które zatrzymują ciepło wytwarzane przez stopę.

Podeszwa zewnętrzna to kolejny krytyczny element. Najczęściej używane są podeszwy renomowanej firmy Vibram®, znane ze swojej przyczepności i trwałości. Różne modele podeszew Vibram® są projektowane z myślą o specyficznych warunkach – na skałę, lód, śnieg czy błoto. Profil podeszwy i twardość gumy mają ogromne znaczenie dla trakcji.
W butach wysokogórskich typu C i D, podeszwa środkowa jest bardzo sztywna, często wzmocniona włóknem węglowym lub innymi sztywnymi materiałami, aby zapewnić wsparcie dla stopy i kompatybilność z rakami automatycznymi. Amortyzacja jest zazwyczaj ograniczona w porównaniu do butów trekkingowych, ponieważ kluczowa jest stabilność i czucie podłoża.
Kompatybilność z rakami
Wybierając buty wysokogórskie, koniecznie trzeba sprawdzić ich kompatybilność z rakami, których zamierzamy używać. Istnieją trzy główne typy mocowania raków:
- Raki paskowe (koszykowe): Mogą być używane z większością butów górskich, nawet tych o niższej sztywności, pod warunkiem, że podeszwa jest wystarczająco sztywna, aby zapobiec zsuwaniu się raka. Nie wymagają specjalnych rantów na butach.
- Raki półautomatyczne: Wymagają butów z rantem na pięcie. Z przodu mocuje się je za pomocą koszyka, z tyłu zapina na rant. Pasują do butów typu B2 i C.
- Raki automatyczne: Wymagają butów z rantami zarówno na pięcie, jak i na palcach. Są najszybsze w zakładaniu i zapewniają najpewniejsze mocowanie, co jest kluczowe przy wspinaczce lodowej i na stromych lodowcach. Pasują tylko do butów typu C i D.
Buty typu C są dedykowane przede wszystkim do raków automatycznych, choć często można do nich przypiąć również raki półautomatyczne. Ważne jest, aby przymierzyć buty z rakami, których zamierzasz używać, aby upewnić się, że mocowanie jest stabilne i pewne.
Dopasowanie i przymierzanie
Idealne dopasowanie butów wysokogórskich jest absolutnie kluczowe. Niedopasowane buty mogą prowadzić do otarć, pęcherzy, odmrożeń, a nawet poważniejszych kontuzji. Przymierzanie powinno odbywać się po południu lub wieczorem, kiedy stopa jest nieco większa po całodniowym chodzeniu. Zawsze przymierzaj buty z grubymi skarpetami, których będziesz używać w górach (najlepiej weź ze sobą kilka par o różnej grubości).
Podczas przymierzania zwróć uwagę na kilka rzeczy:
- Palce nie powinny dotykać przodu buta podczas schodzenia (pochyl się do przodu, uderzając czubkami butów o podłogę – palce powinny mieć trochę luzu).
- Pięta nie powinna unosić się zbyt mocno podczas chodzenia po płaskim terenie.
- But nie powinien nigdzie uciskać ani powodować dyskomfortu.
- Przejdź się w butach po sklepie, najlepiej po pochyłej platformie, jeśli jest dostępna.
- Sprawdź, czy możesz swobodnie poruszać palcami w bucie.
Pamiętaj, że sztywne buty wysokogórskie wymagają zazwyczaj krótkiego okresu rozchodzenia. Nie planuj od razu długiej i wymagającej wyprawy w nowych butach.
Pielęgnacja i konserwacja
Aby buty wysokogórskie służyły przez wiele lat, niezbędna jest ich regularna pielęgnacja. Po każdej wyprawie należy je oczyścić z błota, kurzu i soli (szczególnie jeśli chodziłeś po śniegu lub lodowcu). Skórzane buty wymagają regularnego impregnowania woskami lub pastami do skóry, aby zachować wodoodporność i elastyczność materiału. Buty z materiałów syntetycznych i membraną GORE-TEX® najlepiej czyścić delikatnie szczotką i wodą, a następnie zaimpregnować odpowiednim preparatem w sprayu.
Ważne jest również prawidłowe suszenie butów – z dala od bezpośrednich źródeł ciepła (kaloryfer, ognisko), które mogą uszkodzić materiały i kleje. Najlepiej suszyć je w przewiewnym miejscu, wyciągając wkładki i rozluźniając sznurówki.

Pamiętaj o regularnym sprawdzaniu stanu podeszwy, szwów i elementów metalowych. Uszkodzone elementy należy jak najszybciej naprawić lub wymienić w specjalistycznym serwisie.
Tabela porównawcza typów butów górskich
| Typ buta | Sztywność podeszwy | Izolacja termiczna | Kompatybilność z rakami | Przeznaczenie |
|---|---|---|---|---|
| B1 | Umiarkowana | Podstawowa/Średnia | Paskowe | Trekking w trudnym terenie, łatwe szlaki zimowe |
| B2 | Duża | Średnia/Dobra | Paskowe, Półautomatyczne | Trekking alpejski, łatwe lodowce, zimowe Tatry |
| C | Bardzo duża | Dobra/Bardzo dobra | Półautomatyczne, Automatyczne | Zaawansowana turystyka wysokogórska, wspinaczka lodowa i mikstowa |
| D | Maksymalna | Bardzo dobra/Ekstremalna | Automatyczne | Wyprawy ekspedycyjne na najwyższe góry, ekstremalnie niskie temperatury |
Często zadawane pytania
Czy buty wysokogórskie są wodoodporne?
Dobre buty wysokogórskie są projektowane tak, aby były wodoodporne. Stosuje się w nich membrany (np. GORE-TEX®) oraz odpowiednie materiały zewnętrzne i konstrukcję (np. minimalizacja ilości szwów), aby zapewnić ochronę przed wodą i śniegiem. Jednak nawet najlepsze buty wymagają regularnej konserwacji i impregnacji, aby utrzymać swoje właściwości wodoodporne.
Jak dobrać rozmiar butów wysokogórskich?
Rozmiar dobiera się przymierzając buty z odpowiednimi skarpetami. Stopy powinny mieć trochę luzu z przodu (tak, aby palce nie uderzały o przód podczas schodzenia), ale pięta nie powinna nadmiernie się unosić. Zazwyczaj wybiera się rozmiar nieco większy niż ten noszony na co dzień, aby zmieścić grubsze skarpety i zapewnić miejsce na ewentualne puchnięcie stopy podczas wysiłku.
Czy potrzebuję butów podwójnych (typu D)?
Buty podwójne (typ D) są potrzebne głównie na bardzo wysokie góry (powyżej 6000-7000 m n.p.m.) i w ekstremalnie niskich temperaturach. Na większość alpejskich szczytów, zimowe Tatry czy nawet niższe szczyty Kaukazu czy Pamiru, w zupełności wystarczą buty typu C lub B2.
Czy membrana GORE-TEX® jest najlepsza?
GORE-TEX® jest bardzo popularną i sprawdzoną membraną, cenioną za dobre połączenie wodoodporności i oddychalności. Istnieją jednak inne technologie membranowe stosowane przez różnych producentów, które również zapewniają dobrą ochronę przed wodą i odprowadzanie wilgoci. Wybór zależy od konkretnego modelu buta i preferencji.
Wybór odpowiednich butów wysokogórskich to klucz do udanej i bezpiecznej wyprawy. Poświęć czas na research, przymierzenie różnych modeli i konsultację ze sprzedawcą w specjalistycznym sklepie górskim. Pamiętaj, że dobrze dobrane buty to podstawa w trudnym górskim terenie.
Zainteresował Cię artykuł Jak wybrać najlepsze buty wysokogórskie?? Zajrzyj też do kategorii Buty, znajdziesz tam więcej podobnych treści!
