Czerwone Gitary: Ikona Polskiego Big-Beatu

Zespół Czerwone Gitary to prawdziwa legenda polskiej sceny muzycznej, której utwory od dziesięcioleci wpisują się w serca kolejnych pokoleń słuchaczy. Ich historia, pełna sukcesów, zmian w składzie i niezliczonych przebojów, rozpoczęła się w połowie lat 60. i trwa nieprzerwanie do dziś. Zapraszamy w podróż przez bogatą historia zespołu, odkrywając kluczowe momenty i osiągnięcia tej wyjątkowej grupy.

Założenie i Pierwsze Kroki

Historia Czerwonych Gitar rozpoczęła się 3 stycznia 1965 roku w kawiarni „Cristal” w Gdańsku Wrzeszczu. Zespół został założony przez byłych członków gdańskich grup „Grupa X” i „Pięciolinie”: Bernarda Dornowskiego, Jerzego Kosselę, Krzysztofa Klenczona, Henryka Zomerskiego oraz Jerzego Skrzypczyka. Nazwę „Czerwone Gitary” zaproponował Franciszek Walicki, a drugą opcję, „Maskotki”, wymyślił Jerzy Kossela.

Od początku zespół stawiał na własny styl, unikając imitowania zagranicznych artystów. Ich muzyka była skierowana głównie do młodzieży, choć Seweryn Krajewski i Krzysztof Klenczon tworzyli utwory również dla starszych odbiorców.

Pierwszy koncert zagrali już 15 stycznia 1965 roku w Elblągu. Początkowo, ze względu na ryzyko wydalenia ze szkoły muzycznej, Seweryn Krajewski i Jerzy Skrzypczyk występowali pod pseudonimami: Robert Marczak i Jerzy Geret.

W latach 1965–1966 grali sezonowo w sopockim klubie „Non-Stop” oraz na balach karnawałowych. Szybko doceniono ich potencjał, co zaowocowało pierwszymi nagraniami dla Polskiego Radia już w lutym i czerwcu 1965 roku. Powstały wtedy utwory takie jak „Taka jak ty”, „No bo ty się boisz myszy” i „Licz do stu”. Odbyła się także pierwsza trasa koncertowa po Polsce, często z dwoma koncertami dziennie, co mimo prymitywnych warunków pomogło im zdobyć pierwszych wielbicieli.

W grudniu 1965 roku doszło do pierwszej zmiany w składzie – Henryka Zomerskiego zastąpił Seweryn Krajewski, który już wcześniej współpracował z grupą.

Triumfy Lat 60.

Lata 60. to okres dynamicznego rozwoju i wielkich sukcesów zespołu. W 1966 roku wydali debiutanc

y album pt. To właśnie my, który osiągnął sprzedaż 160 tysięcy egzemplarzy, zdobywając status srebrnej płyty. Na krążku znalazły się przeboje takie jak „Historia jednej znajomości”, „Matura” i „Mówisz, że kochasz mnie jak nikt”.

Wraz ze wzrostem popularności pojawiły się pierwsze konflikty, które doprowadziły do odejścia Jerzego Kosseli w grudniu 1966 roku (formalnie w kwietniu 1967).

Pozostali muzycy wydali w maju 1967 roku album Czerwone Gitary 2, który sprzedał się w 250 tysiącach sztuk. Sukcesy potwierdził występ na 5. KFPP w Opolu, gdzie Seweryn Krajewski otrzymał nagrodę za debiut kompozytorski.

Rok 1968 przyniósł album Czerwone Gitary 3, który przeszedł do historii jako pierwszy w Polsce wydany w formie albumu, a nie zbioru singli. Sprzedaż ponad 300 tysięcy egzemplarzy zapewniła mu status złota płyta. Album zawierał takie hity jak „Takie ładne oczy”, „W myślach moich Consuelo”, „Jedno jest życie”, „Kwiaty we włosach” i „My z XX wieku”. Za „Takie ładne oczy” zespół otrzymał pierwszą nagrodę na 6. KFPP w Opolu, a Krajewski wyróżnienie za „Gondolierzy znad Wisły”. Wystąpili również na 8. Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie z utworami „Anna Maria” i „Biały krzyż”. Zimą 1968 roku odbyli trzymiesięczną trasę koncertową po ZSRR.

Rok 1969 to kolejne międzynarodowe i krajowe wyróżnienia. Na Międzynarodowych Targach Płytowych (MIDEM) w Cannes otrzymali trofeum za największą sprzedaż płyt w kraju. Tygodnik „Billboard” uznał ich za najpopularniejszy zespół młodzieżowy w Polsce. Na 7. KFPP w Opolu zdobyli Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za „Biały krzyż”. Otrzymali także Złoty Mikrofon i Złotą Kotwicę Sopockiego Lata ’69. Wylansowali kolejne przeboje: „Tak bardzo się starałem”, „Czekam na twój przyjazd” i „Jesień idzie przez park”. W latach 1968-1970 ich piosenki były emitowane przez Polskie Radio ponad tysiąc razy, co świadczy o ich ogromnej popularności.

Zmiany i Twórczość w Latach 70.

Początek lat 70. przyniósł kolejną istotną zmianę. W 1970 roku z zespołu odszedł Krzysztof Klenczon, który nie zgadzał się z nową wizją artystyczną Seweryna Krajewskiego, zmierzającą w kierunku jazzu, soulu i muzyki poważnej.

Zespół kontynuował działalność, wydając w 1970 roku album Na fujarce, który choć uznawany przez niektórych krytyków za najlepszy, spotkał się z chłodniejszym przyjęciem fanów. W 1971 roku ukazał się album Spokój serca, charakteryzujący się dużą różnorodnością stylistyczną i uhonorowany kolejną złota płyta. Piosenka „Płoną góry, płoną lasy” z tego albumu stała się wielkim przebojem i była gorąco przyjęta na KFPP w Opolu.

W latach 70. zespół koncertował z sukcesami za granicą, m.in. w NRD i ZSRR. Wydali kolejne albumy: Rytm Ziemi (1974), świąteczny Dzień jeden w roku (1976) i Port piratów (1977), który był ostatnim albumem studyjnym dekady. W 1979 roku koncertowali w Chicago.

Pauza w Polsce i Wielki Powrót

Lata 80. to okres, gdy Czerwone Gitary zniknęły na kilkanaście lat z polskiej estrady, koncentrując się na koncertach w USA, ZSRR i NRD.

Zespół powrócił do Polski w 1991 roku z serią koncertów z okazji 25-lecia działalności, grając w największych halach i amfiteatrach, m.in. w katowickim Spodku czy Operze Leśnej w Sopocie.

W 1997 roku z zespołu odszedł kolejny lider, Seweryn Krajewski. Mimo to, w 1998 roku, po 21 latach przerwy w wydawaniu nowego materiału studyjnego, ukazała się płyta pt. ...jeszcze gra muzyka.

Nowe Tysiąclecie i Kolejne Sukcesy

W 2005 roku Czerwone Gitary obchodziły jubileusz 40-lecia. Z tej okazji wydali nowy album Czerwone Gitary OK. Piosenka „Senny szept” z tej płyty zajęła czwarte miejsce na Festiwalu Jedynki w Sopocie.

Rok 2006 przyniósł zespołowi wyjątkowe wyróżnienie – Marmurowy Krążek, nagrodę za największą liczbę sprzedanych płyt w historii polskiej fonografii. W kolejnych latach zespół wydał nowe single, takie jak „Wezmę cię ze sobą” (2007) i „Lecz tylko na chwilę” (2010). Nagrali również płytę na rynek niemiecki pt. Herz verschenkt (2009). Album Czerwone Gitary OK w 2010 roku również uzyskał status złotej płyty.

Jubileusz 50-lecia i Współczesność

Ostatnie lata przyniosły nowe projekty i wielkie obchody. W 2013 i 2014 roku odbyły się pierwsze koncerty z cyklu Czerwone Gitary Symfonicznie, a w 2014 koncert Czerwone Gitary Akustycznie – Elektrycznie „Śpiewaj razem z nami”.

Rok 2015 upłynął pod znakiem jubileusz 50-lecia istnienia zespołu. Obchody rozpoczęła trasa koncertowa po USA i Kanadzie. 14 marca w Filharmonii Bałtyckiej odbył się Złoty Koncert Jubileuszowy. Tego samego dnia miała miejsce premiera nowej płyty Jeszcze raz, zawierającej 15 nowych piosenek i jeden archiwalny utwór Krzysztofa Klenczona. Album promowały single: „Trochę przed wieczorem”, „Coś przepadło”, „Czerwona gitara”, „Jeszcze raz, pierwszy raz”.

12 czerwca 2015 roku zespół odsłonił swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki w Opolu. Wzięli udział w licznych festiwalach, m.in. jubileuszowej odsłonie koncertu Czerwone Gitary Symfonicznie w Operze Leśnej w Sopocie (z Orkiestrą Symfoników Gdańskich i zaproszonymi artystami) oraz festiwalu Rockblu Przywidz, gdzie otwarto Bulwar Zespołu Czerwone Gitar i odsłonięto pomnik Korzenie Rocka. 14 sierpnia wystąpili na festiwalu Disco pod Gwiazdami w Zielonej Górze, co było transmitowane w telewizji Polsat.

Dyskografia (wybrane albumy studyjne wymienione w tekście)

Najczęściej Zadawane Pytania (FAQ)

Gdzie i kiedy zagrają Czerwone Gitary w najbliższym czasie (zgodnie z dostępnymi informacjami)?

Zgodnie z dostępnymi informacjami, zespół Czerwone Gitary zagra 3 maja o godz. 20 w Amfiteatrze Miejskim im. Stanisława Jopka w Puławach. Wstęp na to wydarzenie jest bezpłatny.

Kiedy powstał zespół Czerwone Gitary i kto go założył?

Zespół Czerwone Gitary został założony 3 stycznia 1965 roku w kawiarni „Cristal” w Gdańsku Wrzeszczu. Wśród założycieli znaleźli się Bernard Dornowski, Jerzy Kossela, Krzysztof Klenczon, Henryk Zomerski oraz Jerzy Skrzypczyk.

Kiedy do zespołu dołączył Seweryn Krajewski?

Seweryn Krajewski dołączył do zespołu w grudniu 1965 roku, zastępując Henryka Zomerskiego.

Dlaczego Krzysztof Klenczon odszedł z zespołu?

Krzysztof Klenczon odszedł z zespołu w 1970 roku, ponieważ nie zgadzał się z pomysłem na zmianę brzmienia zespołu, który chciał grać muzykę z pogranicza jazzu, soulu i muzyki poważnej.

Jakie nagrody i wyróżnienia zdobyły Czerwone Gitary?

Zespół zdobył wiele nagród i wyróżnień, w tym trofeum na Międzynarodowych Targach Płytowych (MIDEM) w Cannes, nagrodę tygodnika „Billboard” dla najpopularniejszego zespołu młodzieżowego w Polsce, Złoty Mikrofon, Złotą Kotwicę Sopockiego Lata ’69, a także Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki na KFPP w Opolu. Otrzymali również Marmurowy Krążek za największą liczbę sprzedanych płyt w historii polskiej fonografii oraz certyfikaty srebrnej i złotej płyty za sprzedaż albumów.

Które albumy Czerwonych Gitar uzyskały status złotej płyty?

Złotą płytę uzyskał album Czerwone Gitary 3 (za sprzedaż ponad 300 tys. egzemplarzy) oraz album Spokój serca. Album To właśnie my uzyskał status srebrnej płyty. Album Czerwone Gitary OK również otrzymał status złotej płyty.

Jakie są najbardziej znane piosenki Czerwonych Gitar (wymienione w tekście)?

Tekst wymienia wiele popularnych utworów zespołu z różnych okresów, m.in.: „Taka jak ty”, „No bo ty się boisz myszy”, „Licz do stu”, „Historia jednej znajomości”, „Matura”, „Mówisz, że kochasz mnie jak nikt”, „Co za dziewczyna”, „Stracić kogoś”, „Takie ładne oczy”, „W myślach moich Consuelo”, „Jedno jest życie”, „Kwiaty we włosach”, „My z XX wieku”, „Gondolierzy znad Wisły”, „Anna Maria”, „Biały krzyż”, „Jak mi się podobasz”, „Trzymając się za ręce”, „Tak bardzo się starałem”, „Czekam na twój przyjazd”, „Jesień idzie przez park”, „Powiedz, stary, gdzieś ty był”, „Słońce za uśmiech”, „Najpiękniejsze polskie dziewczyny”, „Piosenka warszawskiej ulicy”, „Dwie na jednego”, „Płoną góry, płoną lasy”, „Senny szept”, „Wezmę cię ze sobą”, „Lecz tylko na chwilę”, „Trochę przed wieczorem”, „Coś przepadło”, „Czerwona gitara”, „Jeszcze raz, pierwszy raz”.

Historia Czerwonych Gitar to opowieść o pasji, talentach i nieustannej obecności na polskiej scenie muzycznej. Od pierwszych kroków w Gdańsku, przez międzynarodowe sukcesy, zmiany personalne, aż po wielkie jubileusz 50-lecia – zespół wciąż porusza serca słuchaczy, udowadniając, że ich muzyka jest ponadczasowa.

Zainteresował Cię artykuł Czerwone Gitary: Ikona Polskiego Big-Beatu? Zajrzyj też do kategorii Buty, znajdziesz tam więcej podobnych treści!